دل حرم خدای مهربونه...

سلام مهربونم

چقدر برات زار بزنم

دیگه همه جا ابری شده

آخه پاییزه و همه جا هزار رنگ شده

اما دل پاک و یکرنگ عاشق تو این همه رنگ شده مثل دل آسمون

فدات بشم کجایی مهربونم بیخبرم از تو منو بیخبر نذار

عزیز دلم فدات بشم آسمونی من عاشق قشنگم

نگو که فراموشم میکنی عجب دنیایه

نمی دونم چرا دلم ی دفعه گرفت

 بد جوری دلم شور میزنه

بیا بریم زیر بارون قدم بزنیم

آه ...کاش.....چقدر آرزوشو کردم

خیلی دلواپسم دارم میمیرم

عاشق جونم رحم کن دارم میمیرم

آروم جونم دلم تنگ توست 

روامداركه چشمهايم گرسنه ي ديدارتوماند.

 

مگذار امواج دريا ما رازهم جدا كند

 

و زندگي تو در ميان سینه ی من به يك خاطره بدل شود.

 

وای از دست تو گل نازم

 

میدونی اخه خیلی دوست دارم 

 کلی دلم تنگ واسه یه سلامت. قاطی کردم جات خالی

 فدای مهربونیات اروم جونم . دوست دارم .عاشق جونم چه میشود کرد با تنهایی

چه می شود بهترترینم. چه می شود کرد با ایینه ای که خالی از تصویر توست

.... چه می شود کرد با ایوان خالی از عطر تو بر دستانم.

 چه میتوان کرد .....چه میتوان کرد مهربانم

 میدونی که من گیر بدم حالا حالا ها باید بخونی .

 

 فدات بشم الهی نازنینم.

 مهربان من چه ميشود كرد با اين همه اشك با اين همه تنهايي

 با اين همه غريبي با اين همه حسرت اه ....

 مهربانم چه ميشود كرد با اين چشمان خیس از اشک و غم دوری و ندیدن روی ماه تو .....

 

.

عاشق نازم دورت بگردم فدات بشم شرمندتم

 

کاش نبودم این شده حرف هر لحظم

 

الهه ی نازم هستی من

 

دل جای شادی است

 

تو این دنیا هیچ چیز قشنگتر از رضایت خدا از آدم نیست

 

تو بنده ی خوب خدایی

 

اگه این خوبی را تا لحظه ی آخر عمرت حفظ کردی مردی

 

دستتو بیا ربالا و قول بده به من

 

تو متعلق به آسمونیا هستی نباید پایبند زمینیا بشی

 

کسانی مثل من یا هر کس دیگه

 

دل جای شادی است

 

الهی به قربون اون دل مهربونت

 

و به قربون اون خونواده ی قشنگت

 

تواول متعلق به اونا هستی

 

که بزرگوارانه مشکلات زندگی رو تحمل میکنن

 

چون تو را دارن

 

تو اونقدر برام عزیزی که نمیخوام لطمه ای ببینی

 

چه روحی چه جسمی

 

تو ی دنیا شور و شوقی

 

تو عاشقی  بهترینی

 

بذار دلت در هوای یاری بتپه که لایق این دل آسمونی باشه

 

دل حرم خدای مهربونه

 

غیر رو در اون راه نده

 

فقط جای عشق واقعیه که لایقشه

 

دل من هم عاشقه

 

ولی عشقی به عظمت زمین و آسمون

 

دل جای شادی است

 

این عشق پاک رو تا ابد در سینم محفوظ خواهم داشت

 

تا بتونم خودمو فراموش کنم

 

تو خود حجاب خودی تو از میان برخیز

 

خدایا زودتر آغوش پر مهرت را باز کن بذار دمی

 

آرام بگیرم

 

 

لیلا لیلا لیلا نامهربونی لیلا

عشق مولا کی کم از لیلا بود

ای عاشق آسمونی بسه دیگه

ایاک نعبد وایاک نستعین

ای خالق من فقط عاشق تو هستم

و از تو کمک میخواهم

فقط سینه ی تو ای مولای من

فقط دستهای مهربان توکه همه موجودات را نوازش میکند

فقط غمزه ی خمار نرگس چشمان مست تو ای خدای مهربانم

فقط صدای مهربان تودلمو ازجا میکنه

آه فقط آغوش گرم و پر مهر تو ای معبود من

آه اگر سرم را روی سینه پر مهرت گذارم

وبا دستهای مهربانت موهای مرا توازش کنی

چه تکیه گاهی مطمئن تر از شانه های تو

آه اگر در آغوش پر مهرت ای خدای مهربانم به تو وصل شوم

نور در نور و نوری بالاتر از نور خواهم شد

از من میپرسی

که آیا در زیر سایه ی مهرم

آنقدر قوی شده ای که بی من باشی

یک لحظه سر بالا کنیم

با خاک بازی تا به کی

بندیم چشم از آب و گل

چه چشمهایی برامون زار میزنن

چه دلهایی رو سوزوندیم

چه جانهای مقدسی

حیف اون چشمها نبود

حیف این دل آسمونیت نبود

حیف این دل عاشقت نیست

وای اگر از چشم  مولا بیفتیم

زانسان عشقی بر گزین که در شمار

با آن قرار گیری در دار قرار

 

 

 

**دلم برای غربت چشمات تنگههههههههه

 

شكسته ای دل مرا به من بگو چرا چرابه سنگ غمها
زدام حسرت کجا گریزم

 

كه همچو مرغی شكسته بالم

نمی توانم سخن نگويم

 
اگر بپر سد كسی ز حالم

فلك به سنگ كينه ها

شكسته قامت مرا

مگرچه كرده ام خدايا؟

شكسته سر شكسته پا

زيار اشنا جدا

كنون كجا روم خدايا؟ 

زينگونه ام که در غم غربت شکيب نيست

گر سر کنم شکايت هجران غريب نيست

جانم بگير و صحبت جانانه ام ببخش

کز جان شکيب هست وز جانان شکيب نيست

گمگشته ی ديار محبت کجا رود

نام حبيب هست و نشان حبيب نيست

عاشق منم که يار به حالم نظر نکرد

ای خواجه درد هست و ليکن طبيب نيست

 

 

 

YYYYYY

 

عاشق جونم؛

ماه باید یک شبی مهمونی کنه،

 پیشتون مهتاب و قربونی کنه؛

 

اخه چشمای قشنگت میتونه،

 

 که بگیره شب زندونی کنه ؛

بزارین خورشید صورت شما

ابری خونمو افتابی کنه،

چشمای روشنتون دوباره باز

 شب تاریکم رو مهتابی کنه،

روز باید تو ایینه ی صورتتون،

 چشماشو به روی دنیا وا کنه؛

وقتی که خورشید خانم میاد بیرون،

 خودشو تو چشمتون پیدا کنه؛

   نازنینم!،

       نازنینم!،

          وای اگه خورشید عشق، توی چشمای شما غروب کنه! ...

 

تا دو چشمش به رخم حيران نيست
به چكار آيدم اين زيبايي
بشكن اين آينه را اي مادر
حاصلم چيست ز خودآرايي
در ببنديد و بگوييد كه من
جز از او همه كس بگسستم
كس اگر گفت چرا ؟ باكم نيست
فاش گوييد كه عاشق هستم 

 

دستامون اگر چه دوره

دلامون که دور نمیشه

دل من جز با دل تو

با دلی که جور نمیشه

فاصله ها فاصله ها اونو به من برسونید

فاصله ها فاصله ها درد منو نمیدونید

 

مرو ای دوست مرو ای دوست

بنشین با من و دل بنشین تا برسم مگر
به شب موی تو
تو نباشی چه امیدی به دل خسته من
تو که خامو شی بی تو به شام وسحر چه کنم
با غم تو

قاصدک

انتظار خبری نیست مرا

دل جای شادی است

چون فرمود:

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود

زهرچه رنگ تعلق پذیرد آزاد است

پرنده ی عشقت را آزاد بگذار

ای خوشا سرو که از بند غم آزاد آمد

او نباید گرفتار تو باشد تا عاشق بماند

زیر بارند درختان که تعلق دارند

معشوق  تو نمیتواند عاشق را با غیر تقسیم کند

غیرت معشوق بسیار است

پرنده به سوی تو باز میگردد

حالا به مرگ من راضی نمیشه

میخواد جون بکنم واسش همیشه

هنوز باهات خیلی کار دارن

باید بسوزی تا غبار از آینه دل پاک شود

خاکستر بشی ی عمر

دلم برات تنگ شده جونم

هیشکی هم نمیتونه اندازه بگیره

قلبم داره از جا کنده میشه

منتظر یک اتفاق خوب باش

به محض اینکه آن اتفاق بیفتد

تنهایی به روشنی درون

تنهایی به آرامش خیال

تنهایی به تجربه ای شیرین

بدل خواهد شد

آن روز نزدیک است

مسرور باش

بخند و با زندگی برقص

راهی که تو خود را در آن پیدا کنی معجزه ی عشق است

زیرا که تشنه به چشمه خواهد رسید

دل مشتاق عاشق خواهد شد

و درهای بسته یکی یکی باز خواهد شد

بیدار خواهی شد

درست مانند گلی کوچک که زیبایی خودرا باشکوه تنازی 

 به تو دلبرانه پیشکش میکند

خواهی شکفت

در یک لحظه ی شگفت انگیز

در حمایت عشق الهی

شور و سرمستی در زندگی تو جاری خواهد شد

وآرامشی ملکوتی

زیرا عشق نمیتواند در جایی غیر از قلب تو بشکفد

پس مبارزه کن برای یک عمر زندگی عاشقانه

و من منتظر يك اتفاق خوب

و من منتظر هجوم تو

و من منتظر بهانه اي برا ي نوشتن  تو

و اكنون در روبروي تو

من وتو

من براي تو

براي تو بهترين

براي تو شيرين

براي تو بي نظير

و حال به خود مي نگرم به كم كاريهايم براي تو

 

ای گل تو دوش داغ صبوحی کشیده ای

                             ما آن شقایقیم که با داغ زاده ایم